Piłka nożna plażowa (ang. beach soccer)
- gra zespołowa, odmiana piłki nożnej, oficjalnie powstała w 1992,
choć faktycznie grano w nią już dużo wcześniej.
Pierwsze profesjonalne zawody w Beach Soccera (turniej towarzyski)
rozegrane zostały w Miami w 1993, zaś premierowe Mistrzostwa świata
w piłce nożnej plażowej (MŚ) odbyły się w 1995 na plaży Copacabana w
Rio de Janeiro. Od tego czasu corocznie przeprowadzane są ich
kolejne edycje, a wszystkie dotychczasowe turnieje finałowe
rozegrano w Brazylii. Kolejnym krokiem w promocji tej dyscypliny
sportu na świecie była seria ponad 60 pokazowych imprez,
przeprowadzonych w 1996 i 1997 pod nazwą Pro Beach Soccer Tour. W
Brazylii odbyła się ponadto Copa America. W 1998 rozegrano w Monako
premierową edycję Europejskiej Ligi Beach Soccera (ELBS) - czyli
Mistrzostw Europy - nad którą patronat objął Książę Albert II
Grimaldi, będący jednocześnie honorowym prezesem Europejskiej
Federacji Beach Soccera (EFBS). W wyniku połączenia się
europejskiego i południowoamerykańskiego promotora Beach Soccera, w
2000 do życia powołana została Światowa Federacja Beach Soccera (ŚFBS).
W 2005 - na mocy umowy podpisanej pomiędzy ŚFBS i FIFA - przy tej
drugiej organizacji powstała komórka o nazwie FIFA Beach Soccer,
odpowiedzialna za organizację Mistrzostw Świata.
Przepisy piłki nożnej plażowej:
1.Nawierzchnia placu gry wyłącznie piaskowa.
2.Boisko o wymiarach 27,00 m x 36,00 m.
3.Bramki o wymiarach 5,50 m x 2,20 m.
4.Czas trwania meczu 3 tercje po 12 minut każda.
5.Efektywny czas gry, tj. w przypadku przerw w grze czas jest
zatrzymywany.
6.Drużyny 5-osobowe (4 zawodników w polu + bramkarz).
7.Brak limitu zmian.
8.Zmiany "hokejowe", tj. w dowolnej ilości razy, bez konieczności
informowania o tym sędziów, z możliwością powrotu na plac gry.
9.Dopuszczalna gra boso lub w miękkich ściągaczach.
10.Przewinienia karane kartkami: żółtą - napomnienie, czerwoną –
wykluczenie.
